Aan de rand van Westervoort ligt nog niet zo heel lang een natuurgebied, genaamd Driegaarden.
Dit prachtig stukje natuur was me nooit eerder opgevallen.
Uiteraard kom ik er vrijwel elke dag langs met de auto en onder het rijden altijd turend naar de schapen die vrolijk grazen op de hoge heuvel.
Deze heuvel is eigenlijk een voormalige gesaneerde stortplaats uit de jaren '90.
In 2018 nam Natuurmonumenten het beheer over van alles wat op de toplaag groeit en bloeit.
Een tijdje terug zag ik wandelpaadjes her en der slingeren over die bult en afgelopen vrijdag, nadat er eindelijk een droog momentje was en ik af en toe de zonnestralen door het wolkendek zag komen , liep ik vanuit huis nieuwsgierig naar de bult.
Pal grenzend aan de Rivierweg ligt dit pad; dit nodigt mij wel uit om verder te lopen. Wat tref ik aan na deze bocht?
Het begint niet verkeerd: mijn hart maakte een sprongetje toen ik deze druk grazende paarden zag.
Links van het pad zag ik bijen druk in de weer. Wat mooi!
Op het bord het welbekende logo van Natuurmonumenten.
Hier start de wandeling en deze begint meteen goed: al klimmend over deze gemaaide 'wandelpaadjes' naar boven, bijna letterlijk tussen de kudde schapen door.
"Social distancing, ma'am?"
Eenmaal boven zie je dit: met helder weer kan je echt ver weg kijken!
En draai je je om en loop je een stukje verder, dan zie je bedrijventerrein Centerpoort-Nieuwgraaf, vlakbij de IJssel.
Al gauw loop je eigenlijk weer middenin de natuur naar beneden, langs de weilanden van manege ten Bosch aan de IJsseldijk.
Deze wilde niet echt poseren voor me. Ik kon klakken met mijn tong wat ik wilde: geen resultaat.
Het mooie plattelandsleven
Krijgen de paarden bijna niks te eten ofzo? Nul komma nul aandacht ;-)
Kijk nou toch! Een ooievaar met een jong. Hier tuurde ik minutenlang door de lens van de camera om al dit moois te aanschouwen.
Het pad gaat over kleiputten en als je goed tussen het hoge riet kijkt, zie je her en der plassen verstopt.
Deze plassen zijn ontstaan toen klei werd gegraven die werd gebruikt om bakstenen te maken.
Je kunt hier duidelijk zien dat de natuur in dit gedeelte van het pad wat natter is.
De mooiste planten en bloemen kom je hier tegen en wat een hoop vogelgekwetter, tjonge!
Mooi doorkijkje
Wat een bloemen- en plantenrijk!
Op sommige stukken lijkt het net alsof je middenin de rimboe bent.
Ik vind het heel bijzonder hoe dit stukje natuur tot stand is gekomen!
Zouden deze hardwerkende bijen hierna naar de -eerdergenoemde- bijenkasten gaan?
Er is geen bewegwijzering in de vorm van markering, maar alle paden komen eigenlijk weer bij elkaar samen, je kunt hier bijna niet verkeerd lopen.
Deze Atalanta vlinder bleef minutenlang roerloos zitten op het pad.
Even bijkomen van al het gefladder?
Nog een paar weken en we kunnen weer snoepen van de bramenstruiken.
Ik weet waar ik dan moet zijn!
De nieuwe mascotte van Vitesse?
Geen overbodige luxe: waterdichte wandelschoenen
Het welbekende spoor: bijna thuis!
De afstand dat ik gelopen heb -vanaf huis, de wandeling over natuurgebied Driegaarden, en weer terug naar huis- bedraagt ongeveer 5 kilometer.
Ik was echt blij verrast door dit natuurgebied te hebben gelopen, een dikke aanrader.
Een keer niet de auto pakken, maar meteen vanaf huis even een uurtje uitwaaien.
Fijne zondag!
♡
Echt geweldig om dit zo dicht bij huis te hebben. Een mooi gebied.
BeantwoordenVerwijderenDankjewel, Jeanette! Even niet met de auto, maar gewoon met de benenwagen, hoe fijn!
VerwijderenLeuk dat je op onderzoek uit bent gegaan in dit nieuwe natuurgebied. Een mooi stukje natuur en vlakbij je huis. Je werd getrakteerd op een geweldig uitzicht.
BeantwoordenVerwijderenJa, dat was inderdaad heel leuk om te zien! Vergezichten zijn altijd zo mooi... Nog even en we mogen op de Oostenrijkse 'heuvels' heel ver weg kijken! :-)
Verwijderen