The style of Miss M

Gistermiddag werd ik totaal verrast door een vader en zijn dochter. Dochter Salisha zit bij Stijn in de klas en toen vader met haar hier voor de deur stond met een grote bos bloemen en zijn dochter zei: dit is voor jou omdat je geopereerd bent, wist ik even niet wat ik zeggen moest! Zo lief! Ik weet zijn naam niet meer, maar Salisha's vader ken ik nog van vroeger, jaren geleden, toen we allebei de laboratoriumopleiding volgden op dezelfde school, alleen zat hij een paar klassen hoger. Toen wij elkaar anderhalf jaar geleden weer tegenkwamen in de klas van zijn dochter en mijn jongste zoon, moesten we allebei even nadenken en keken we elkaar aan van: jou ken ik!  Sindsdien spreken we mekaar een paar keer in de week als we onze kinderen naar school brengen of ophalen. Meestal gaat het over koetjes en kalfjes, maar ik had het ook over mijn CI-traject en zodoende wist hij dat ik half januari ben geopereerd. En gisteren kwamen ze dus met een bos bloemen. Een grote vaas kon ik niet ...

Ik zou het nog hebben over hoe de tweede serie terugkomdagen verlopen zijn. Tussendoor zien jullie wat foto's die lang geleden geschoten zijn.  Anders zou het maar een saaie post zijn he... ;-) Voor deze dagen moest ik met mijn moeder, omdat zij mijn co-therapeute is, weer naar het Radboudziekenhuis in Nijmegen.  Dit keer hebben we de auto op P+R Transferium Waalsprinter neergezet vanwaar we de met de snelbus naar  het ziekenhuis reden. Dat ging, in tegenstelling tot de week ervoor, stukken sneller!  Je rijdt zo letterlijk langs de file heen en het leuke is dat je maar €2,50 betaald. Die €2,50 betaal je voor een hele dag parkeren bij de P+R en je krijgt dan maar liefst vier gratis vervoersbewijzen mee. Afijn, hartstikke goed geregeld dus en we waren ruim op tijd in het ziekenhuis. Ook tijdens deze dagen ben je niet alleen; dezelfde CI-gebruikers als de vorige keer waren er nu ook weer bij.  We begonnen weer met ervaringen uitwisselen en omdat je elkaar ook g...

Een tijdje terug kreeg ik een mailtje van een onbekende mevrouw.  Zij was per toeval op mijn blog terecht gekomen en in één van mijn posten een foto gezien van een bloesemtak  (klik) . Ze wilde deze foto gebruiken om deze op doek af te laten drukken, maar had wel het origineel nodig. Dus mailde ik haar het bestand zodat zij er mee aan de gang kon. Ik was het alweer vergeten totdat ze mij weer mailde mét een foto van het uiteindelijke resultaat: Helaas is de foto niet geschikt om deze groot weer te geven, maar je kunt zo wel duidelijk zien hoe het geworden is en ik moet zeggen dat ik best wel trots ben op het resultaat. Een foto van mij ergens in een woonkamer in Nederland!  Leuk toch? ... Dinsdag en woensdag 7 & 8 februari ben ik met mijn moeder naar Nijmegen geweest voor mijn eerste revalidatiedagen w.b. mijn cochleair implantaat. 2 februari is deze aangesloten en mocht ik een paar dagen wennen voordat we echt aan de slag gingen. Mijn moeder moest dinsdag eerst n...

... Sneeuw! Ligt er bij jullie ook al zo'n pak? Straks, als Marcel thuiskomt van z'n werk, pakken we de slee, gaan we het park in achter ons huis, zoeken we de hoogste heuvel op, klimmen we naar boven en sleeën we één voor één, naar beneden. En uiteraard vergeten we de camera niet! ... Jolanda, van de blog Franse Lelie, kwam met een leuk idee om van elke maand een collage te maken met de mooiste, leukste, dierbaarste, liefste, en-noem-maar-op foto's en daar een post over te plaatsen. Ik vond het gelijk een leuk idee en heb nu van januari een collage in het zwart-wit gemaakt. Ik vind het zwart-wit helemaal passen in deze maanden!  ... Gisteren ben ik samen met mijn vader naar Nijmegen geweest, naar het Radboudziekenhuis. Daar had ik mijn eerste twee-uur-durende afregeling van het CI, nadat ik twee weken geleden ben geopereerd. De hele week keek ik er al naar uit en gisteren was het zover. Eerst een gesprek over wat de audicien van plan was, daarna keken we m...

Van de week scheen het zonnetje zo heerlijk het huis in dat ik even snel mijn camera had gepakt en een paar foto's geschoten had van een hoekje waarop de zon op dit moment scheen. Kijken jullie even mee hoe de stoere tafel er op dit moment bij staat? Prachtig om te zien wat de zon kan doen met zo'n hertenhoofdje. Boeiend, al die schaduwen... Even snel foto's maken, want het effect is ook zo weer weg. Hooguit een kwartier en dan zijn de schaduwen ergens anders te vinden. Even een kleine update: Gisteren ben ik voor controle teruggeweest naar het Radboudziekenhuis. Het drukverband had ik maandagavond door Marcel eraf laten halen.  Wat een verlichting gaf dat en ben ook gelijk onder de douche gesprongen om mijn haren te wassen en de wond te spoelen. Om 14.20 uur had ik mijn afspraak staan en werd keurig om deze tijd opgeroepen. Een andere dokter dan de chirurg die mij geopereerd heeft vorige week, controleerde de wond dat mooi aan het genezen is. De hechtingen zijn aa...

... wat viel me dat reuze mee! Woensdag 18 januari werd ik om half 8 in het ziekenhuis verwacht. Eerst inschrijven en toen werd ik al vrij snel meegenomen naar de afdeling waar de bedden stonden.  De anesthesist legde me uit wat er allemaal ging gebeuren en daarna moest ik me uitkleden en een operatieschort aantrekken, met bijbehorend mutsje. Bloeddruk werd opgemeten en daarna werd ik om 8 uur al de operatiekamer opgereden.  Ik was behoorlijk zenuwachtig, want ik wist niet zo goed wat ik moest verwachten als ik in slaap zou worden gebracht. Dus ik moest ook wel een traantje laten hoor... puur van de spanning.  Er werd een infuus in mijn hand gebracht en toen zei een lieve verpleegster dat ik me nu draaierig zou voelen. Nou, wat heet! Mijn ogen tolden helemaal, voor mijn gevoel. Al snel deed ik mijn ogen dicht en toen... ... was het alweer 10.10 uur!  De operatie is ontzettend snel gegaan, alles ging voorspoedig. Op de verkoeverkamer deden ze wat controles en om 1...

... is woensdag 18 januari. Dan is het zover, dan word ik geopereerd! Zoals jullie weten heeft Marcel nu een aantal maanden een CI (cochleair implantaat) en een tijdje geleden is gebleken dat ik daarvoor ook in aanmerking kom na allerlei onderzoeken in, en bezoeken aan het Radboud-ziekenhuis in Nijmegen. Velen van jullie weten waarschijnlijk niet wat een CI is. Voor de geïnteresseerden onder ons is er informatie te vinden op deze website  (klik) Kortgezegd: een cochleair implantaat is een apparaat dat de mogelijkheid biedt om weer wat te horen. Al vanaf mijn derde levensjaar draag ik hoortoestellen en in principe kan ik het prima redden hiermee in het dagelijks leven. Maar ik blijf afhankelijk van spraakafzien en telefoneren blijft erg lastig en dat kan tot nu toe alleen met bekenden (die weten dat ik slechthorend ben en daardoor precies weten wat ze moeten zeggen tegen me).  Maar goed, een CI is dus wat anders dan een hoorapparaat, want het bestaat uit een inwendig en een uit...

Ik ben veel te lang niet actief geweest in Blogland en de laatste keer dat ik een post plaatste is alweer ruim een maand geleden! Ik heb hierbij wél mijn redenen hiervoor min of meer. Zoals jullie in mijn vorige post hebben kunnen lezen is Marcel in september geopereerd en heeft hij nu een cochleair implantaat (CI) in zijn hoofd zitten, waarmee hij straks een stuk beter kan gaan horen dan voorheen, met zijn twee gehoor-apparaten.  De operatie is prima verlopen en het herstellen hiervan ging sneller dan verwacht. De aansluiting van de apparatuur is twee weken geleden gebeurd. Hierbij is de eerste afstelling geweest; dat wil zeggen dat hiermee voorzichtig de eerste geluiden waar te nemen zijn. Dat viel heel erg tegen. Gék werd Marcel ervan, van al die pieptonen dat alle geluiden maakten.  Vorige week kreeg hij zijn tweede afregeling, en nu hoort hij langzaamaan steeds meer geluiden. Deze geluiden zijn ook steeds beter waar te nemen. Het is een heel (langzaam) proces, waarmee all...