Samen wandelen...

... is toch veel leuker?

Vandaag wilde Marcel mee om lekker te gaan wandelen. 

Ook om meteen zijn nieuwe wandelschoenen uit te testen voor onze vakantie in Oostenrijk binnenkort.

Vanochtend reden we naar Wolfheze, om daar een deel van Klompenpad Molenbeek te gaan lopen.

We parkeerden de auto bij het station van Wolfheze en besloten de route met de klok mee te lopen.

Aanvankelijk was het bewolkt, maar al snel wisten de zonnestralen door het wolkendek heen te dringen en werd het al een stuk warmer. 

Dat temperatuurtje: zo fijn!

Lekker met blote armen en benen de natuur in wandelen.

Door gebrek aan zakken heb ik maar de telefoon ergens anders in gestopt :-)

Ten zuiden van Wolfheze ligt het gelijknamige natuurgebied met één van de oudste bossen van ons land.

Een geliefd gebied, al bij de landschapsschilders uit de 19e eeuw van de Oosterbeekse school.

Omdat we vandaag een verkorte route hebben gelopen, liep deze helaas bijna niet door de oeroude bossen.

Maar toch bijzonder om te weten dat de 'Duizendjarige den' en de 'Wodanseiken' hun naam danken aan deze schilders.

Flora en...

... fauna.

De Blaarkop is een oud en sterk oer Hollands koeienras. Het werd al beschreven in de 14e eeuw.

Deze 'dubbeldoel' koeien werden gehouden voor het vlees en de melk.

Rondom de ogen heeft de Blaarkop zijn herkenbare vlekken, de zogenaamde blaren.

Dit ras komt niet heel veel meer voor omdat veel boeren in de jaren '70 en '80 overstapten op de zeer melkrijke Amerikaanse Holstein Frisian koeien, met als gevolg dat er steeds minder Blaarkop koeien overbleven. 

Gelukkig zijn er nog eigenwijze boeren die verknocht zijn aan dit ras en ze trouw blijven.

De laatste jaren wordt het ras weer steeds meer gewaardeerd om zijn robuustheid en zijn specifieke eigenschappen. Vooral veel biologische boeren houden Blaarkoppen. 

Lekker aan de wandel over smalle paadjes langs weilanden vol met grazende paarden.

Verscholen naast een immens groot huis spotten we dit fotogenieke schuurtje.

Prachtig toch, met de witte bloemetjes op de voorgrond?

Soms is de zon zo fel om mooie foto's van bloemen te maken, maar bij deze bloeiende bramenstruik is het wél aardig gelukt.

Weer een leuk slingerend paadje door het bos 

Aan een bosrand doemde opeens een kwekerijtje op met diverse jonge boomsoorten

Braaf zittend op een bankje van schitterend houtsnijwerk

We liepen aan het einde van de wandeling over de Duitsekampweg. Deze weg vormde de zuidgrens van een groot interneringskamp in de Eerste Wereldoorlog. Duitse en Engelse militairen en burgers en krijgsgevangenen werden naar ons neutrale land overgebracht. Men vond het niet goed om jonge kerels doelloos achter prikkeldraad te houden. Hier konden ze zich wat vrijer bewegen en werken of studeren. Aan het einde van de Eerste Wereldoorlog werd het kamp opgeheven.

Dit huis is één van de huizen dat later gebouwd is aan de Duitsekampweg: schitterend!

De prachtige bloem van een fluweelboom

Aan het einde van de wandeling hebben we echt heerlijk gegeten op het terras bij De Tijd, vlakbij het station van Wolfheze.

Marcel nam een Wienerschnitzelburger, deze was o.a. belegd met kaas en een BBQ mayonaise sausje en ik nam een Italiaanse bol met pesto en carpaccio, overgoten met een heerlijke truffelmayonaise-dressing.

Dik verdiend allebei, dachten we zo!

Aah, kijk eens hoe lief... 

Het was zo fijn om met zijn tweetjes erop uit te gaan. 

Echter, de verkorte route van 9 km vonden we mwaaah...  We hadden gehoopt mooie beekdalen te zien en over sprengen en heidevelden te lopen. Dat was dus helaas niet het geval, waardoor het een beetje saai was.

Maar, het was desondanks super om samen een paar uur door te brengen en alles voor eeuwig vast te kunnen leggen met de camera!