Doorgaan naar hoofdcontent

Bakken in de herfst...

 Vandaag deel ik een heerlijk baksel dat perfect past bij het najaar: de Zweedse variant op de appeltaart. Zeker nu het weer is omgeslagen kan ik echt blij worden van de geur van speculaaskruiden, kaneel en gebakken appels. Als jij hier ook zo over denkt, dan weet ik zeker dat je dit recept lekker gaat vinden!

De Äppelkaka bak je zonder deegbodem, waardoor hij eigenlijk meer weg heeft van onze Hollandse appelcake. Dit recept bevat gemalen kardamom, een veelgebruikte specerij in de Zweedse keuken. Het geeft deze taart een heerlijke smaak! 
Deze äppelkaka geeft ongeveer 8 tot 10 stukken, afhankelijk hoe groot jij ze snijdt 😋

Ingrediënten:
100 gram ongezouten roomboter
175 gram suiker
1 zakje vanillesuiker
2 eieren
150 ml melk
200 gram bloem, gezeefd
1 theelepel bakpoeder
1 theelepel gemalen kardemom
4 appels

Extra nodig:
springvorm van 24 cm doorsnede
bakpapier


Bereidingswijze:
  1. Verwarm de oven voor tot 180 °C. Smelt de boter in een pan op laag vuur samen met de suiker en de vanillesuiker. Neem de pan van het vuur en laat even een paar minuten afkoelen. 
  2. Klop de eieren los met een scheutje melk. Roer vervolgens het eimengsel door de gesmolten boter. Zeef de bloem met het bakpoeder, de kardemom en een snufje zout. Schep de bloem voorzichtig door het boter-ei-suikermengsel. Schenk in delen de resterende melk erbij en roer met een houten pollepel tot een glad beslag.
  3. Schil de appels en snijd ze in schijfjes van 4 mm dik. Leg een laag appelpartjes in een met bakpapier beklede springvorm. Schenk er de helft van het beslag op en maak een volgende laag van de appels. Eindig met een laatste laag beslag en strooi er een beetje suiker over.
  4. Bak de appeltaart in de voorverwarmde oven in ongeveer 45 minuten goudbruin en gaar. Laat de taart afkoelen. Verwijder de vorm en snijd de äppelkaka in punten. Op z'n lekkerst met een dot slagroom!
Hartstikke simpel, en läcker!

Extra smakelijk na een lange herfstwandeling. Dekentje over je benen, kopje thee binnen handbereik en smullen maar! 
🍂
A balanced diet is having a piece of cake in every hand
😉









Reacties

Populaire posts van deze blog

Zonnestralen...

Vanmorgen om half 8 scheen de zon zó uitbundig naar binnen, dat ik mijn camera erbij móest pakken! De tulpen die ik zaterdag gekocht had móest ik vastleggen. Prachtig hoe de gele knoppen op lijken te lichten... Zaten ze zaterdag nog vol in de knop, het uitkomen gaat nu echt hard. Soms gaat dat me té hard, en dat vind ik zo jammer. Op dagen dat we werken zet ik tulpen dan ook altijd in een donker hoekje van ons huis, zodat we er veel langer plezier van hebben. Zodra we weer thuiskomen, zet ik ze wel weer op hun plek ;-) Zo heb je er echt veel langer plezier van... Een deel van de bos tulpen staat in een oude weckpot die ik een paar weken geleden had gewonnen met een give-away van Clarieke van het blog  Woonhuis nr. 2.   Dit deed ze in samenwerking met Marjolijn van woonwinkel Lijn 10 Style by me. Ben er nog elke dag superblij mee! De gipsen kandelaar maakte Kirsten van het blog  Het Raadhuis 1890  voor mij. Voor degen...

Een wandeling alleen, maar niet eenzaam...

  Afgelopen vrijdag ben ik weer eens alleen gaan wandelen. Dit keer ga ik voor klompenpad Beekweidenpad in Voorst. Navigatie aan in de auto, en al rijdend kom ik uiteindelijk in de buurt van Apeldoorn aan. Al gauw wordt het me duidelijk: ik ben verkeerd genavigeerd. Google Maps op mijn telefoon is wat duidelijker: ik moet nog ruim 20 minuten rijden voordat ik op de plaats van bestemming ben. Verdorie, wat nu? Ik rij een stukje terug, tuur vanuit mijn ooghoeken en zie het welbekende klompenpaden-bordje! Ik stap uit en de kleine lettertjes op het bordje vertellen me dat dit om het Woldermarkerpad gaat. Nooit van gehoord. My best friend Google vertelt me dat dit pad 7 kilometer is. Hmmm... voor vandaag vind ik deze te kort, zeker als je bedenkt dat het eerdergenoemde Beekweidenpad 16 kilometer is. Ik kijk nog even verder op mijn telefoon en zie dat de start van het Avervoorderpad 8 minuten verderop rijden is. Ik besluit hierheen te gaan rijden, zeker als ik ontdek dat de route 13 kilo...

Vensterbank op vensterbank

Deze vierzitter hebben we nog niet zo lang en aanvankelijk was het niet de bedoeling dat deze voor het raam zou komen te staan. Maar het was wat even schuiven en uiteindelijk staat de bank hier toch het allermooist. Aangezien de rugleuning wat hoger is dan het grote raam zelf en je zo de vensterbank niet kan zien, moet je slim in gaan spelen met accessoires dat je er neerzet: Twee lampen die hoog op hun voetjes staan en een  lange, elegante dame. Om het zicht naar de achtertuin niet te belemmeren, kwam ik op het idee om een vensterbankje te ontwerpen. Zo'n laag bankje dat nét boven de bank uitpiept, waarop mooie spulletjes op gelegd kan worden. Dat bleek heel makkelijk: Marcel is handig en met een beetje tijd en de juiste middelen toverde hij dit bankje tevoorschijn: Gedroogde pompoenachtigen en een dadeltak maken het sfeertje af: een tikje klassiek, maar toch rustig door het kleurengebruik. Trouwens: een mooier uitzicht naar de achtertuin kan ik niet bedenken:  Jero...