dinsdag 31 mei 2011

Tussen de buien door...

... heb ik een paar foto's gemaakt van de tuin...


Tuurlijk, slakken zijn niet Moeders Mooiste, en ik ben ook zéker niet fan van ze, maar als je er eens goed voor gaat zitten zie je dat ze best aardig te fotograferen zijn


Helaas zijn ze erg dol op al het groen in onze tuin, en dat zie je ook wel aan de gaten in het bladerdek van de hosta's.


Het kan altijd erger, maar ik probeer de slakken ook bijna dagelijks te vangen en dan gooi ik ze over de sloot.
(Nog altijd 'vriendelijker' dan met slakkenkorrels strooien, toch?)

Maar ik dwaal wat af, want in eerste instantie wilde ik wat foto's plaatsen van wat er zoal groeit en bloeit in de tuin.


De hosta, mooi door z'n eenvoud.


Zuiverwitte bloemen!

Tussen de bloemen en de bladeren door, groeien varens.
In dit gedeelte van de tuin is het schaduwrijk; de hosta's en de varens varen er wel bij.


Omdat in dit stukje schaduwrijke tuin eigenlijk weinig bloemen kunnen bloeien, heb ik dit stukje dan ook bewust 'rustig' gehouden.
Spelen met verschillende bladvormen.
En hier en daar een rozenstruik, met, uiteraard:
witte bloemen.


Kijk, de eerste uitgekomen roos van dit jaar!
Tsja, hoe kan het ook anders, met zo weinig zon duurt het wat langer.


Om de rust wat extra te onderstrepen, heb ik een paar weken geleden Oosters aandoende stenen 'kunstwerken' opgehangen.


Ik vind ze prachtig en er helemaal bij passen in het sfeertje.


Zo, de ligstoelen staan al te popelen om bedekt te worden met heerlijk zachte kussens.
Dat ga ik morgen maar eens lekker doen.
Want... we krijgen weer prachtig weer!

(En dan gelijk ook maar het mos en onkruid tussen de steentjes weghalen, ja ja, ik weet het :-))

Ik wens jullie alvast een heerlijk Hemelvaart-weekend!

zondag 22 mei 2011

Pioenrozen en een schepje suiker





Je kunt ze
haast
horen
groeien
en knarsen
als ze van
knikkertje
naar tennisbal
tot bloem
komen




De Pioenroos
De Keizerin der Bloemen




Vorige week heb ik twee verschillende bossen pioenrozen gekocht en verdeeld over meerdere vazen, waaronder deze kleintjes.
Ik vroeg me wel af de knoppen open zouden gaan, omdat ze zó dicht zaten.
En bovendien leek er wel lijm om de knoppen zitten!
Maar de bloemist vertrouwde me toe:
de stelen schuin afsnijden (*Natuurlijk*),
de bloemen in koud water zetten (*Ooh? Brrrr... arme bloemen... *),
waaraan een schepje suiker is toegevoegd (*Mmm, lekker is dat... hopelijk trekt dat geen vliegjes aan*)




Maar jullie zien het:
na ruim een week ontluiken de knoppen
tot ware BLOEMEN...





Ik wens jullie een hele fijne zondag, hopelijk wil het zonnetje nog een beetje doorkomen.



Voor mij leuke dagen in het verschiet:
vanmiddag de verjaardag van mijn vader vieren
en...
morgen...
ben ik...
zelf...
...
JARIG!




woensdag 18 mei 2011

Onder de appelboom...

In de tuin hebben we een bijna 30-jarige appelboom staan; even oud als ons huis zelf is.
Toen deze woningen opgeleverd werden, mochten alle bewoners een boom uitzoeken.
De vorige bewoners van ons huis kozen voor een appelboom.


Naast de appelboom (of daarvoor eigenlijk, te zien op de foto) staat een pruimachtige boom. Deze geeft prachtige bloesem in het vroege voorjaar. Is deze uitgebloeid, dan begint de appelboom te bloeien met witte bloesem.
Er is dus goed over nagedacht!
Nu wonen wij in dit huis sinds 2000, en we zijn zo blij met deze twee bomen. 
Ze geven in onze zonnige tuin tijdens de warme dagen de broodnodige schaduw.
Toen we in 2006 de tuin helemaal opnieuw wilden aangeleggen wilden we in ieder geval één ding: de tafel moest onder de boom komen!
's Morgens zit je heerlijk in het zonnetje, evenals aan het eind van de dag.
Tussen de middag, als de zon op z'n hoogst staat, zitten we heerlijk in de schaduw onze boterhammetjes te eten.
En dat is genieten dan hoor!

Hier zie je ook meteen dat de schutting hoognodig een likje verf nodig heeft

Vandaag heb ik heerlijk in de tuin doorgebracht. 
Het hoekje onder de boom heb ik veranderd:
eerst stond er een mand met een larix-boompje erin.
Dat boompje werd BOOM, hij werd te hoog.
Dus deze heb ik verplaatst.


Nu heb ik een oude zinken gieter gevuld met een witte hanggeranium.
Een strijkketel van Marcel heb ik gebruikt als bloempot. Ook hierin heb ik een geranium geplant.
Ik had iets te veel geraniums gehaald (tsja, 3 voor €5,-, dus dan weet je het wel :-)), dus de laatste heb ik ook in een strijkketel gedaan en opgehangen aan een jute touw in de boom.




Het wit van de geranium frist het geheel wat op, want zo onder de appelboom is het best wat 'donker'.


Een oude zinken lantaarn van de IKEA en een bijeengebonden takkenbos maken het geheel af.




Het was heerlijk om lekker bezig te zijn in de tuin.

Morgen weer lekker aan de slag; op mijn werk!

Een fijne (werk)week nog voor jullie allemaal.

zaterdag 14 mei 2011

Een oud gezegde...

... hakken en wieden zal men nooit verbieden!


Bij mijn schoonouders in de tuin staat een grote pol met bieslook. Ze maken dankbaar gebruik van het kruid, want het is overal toepasbaar.
Niet alleen bij gerechten, maar ook als deze in bloei staat, kan je er hele mooie bosjes van plukken en in een vaasje zetten.
Eenmaal in bloei smaakt het kruid niet meer zo sterk.
En het voordeel van al het 'hakken en wieden' is, dat er meer smakelijke bieslook-sprieten voor in de plaats terugkomen. 


En dan is het erg leuk er een bosje van af te knippen.


Eenmaal thuisgekomen meteen in een waterglaasje gezet en buiten op het bankje neergezet.


Inmiddels staat het al ruim een week buiten, en één voor één komen de knoppen uit.
Prachtig dat paars en roze... of beter gezegd:
Lila!



Kijk, hier staat het bosje bieslook dan:


Gezellig op het wankele tuinbankje, tussen al het andere tuinspul.

Ik zit er over te denken om de schutting te gaan verven. 
Want dat 'natuurlijke', dat onbehandelde hout kan wel mooi zijn, maar eigenlijk vind ik het ook een beetje saai.
Wit? 
Maar zal dat niet pijn doen aan de ogen? 
Want we hebben wel een tuin op het zuid-oosten... en zal het dan niet teveel opvallen?
Of  zal ik toch voor het donkergrijs gaan? 

Wat vinden jullie?

En natuurlijk: allemaal een heerlijk weekend toegewenst!



maandag 9 mei 2011

Bukett av vilda blommor

Bukett av vilda blommor...


... vertaald uit het Zweeds betekent dat: 

veldbloemen boeket.

Gisteren heb ik een rondje door het park gemaakt en ik keek mijn ogen uit: zoveel bloemen om te plukken! 
Alles staat in bloei. Bermen vól met fluitenkruid, zo mooi en onterecht wordt deze 'onkruid' genoemd.
Tussen al het fluitenkruid zie je ook wat groepjes boterbloemen staan. 




Ook zie je hier en daar roze bloemen, vermoedelijk ook van een onkruid-soort.






Mooi hé, zo'n boeket, puur natuur!

Nu even terug naar de titel.
Deze heb ik dus in het Zweeds vertaald. En waarom? Nou waarom? 
Er gaat vast een lampje bij jullie branden!


Onze zomervakantie gaan we doorbrengen in...
... Zweden!


We zijn er nog nooit geweest en iedereen om ons heen is eigenlijk verbaasd dat wij er heen gaan.
Maar we willen eens wat anders en zoals jullie weten trekt de natuur mij enorm.


En waar ga je dan heen als de natuur nog ongerept is en het land voor het grootste gedeelte bestaat uit meren en bossen?

Zweden!

Kijk eens, Pippi Langkous tussen de margrieten. Ook zo'n heerlijke bloem voor in een veldboeket!

Nu ben ik benieuwd waar jullie heen gaan van de zomer?
Gaan een aantal van jullie ook naar Zweden?
Misschien zijn jullie er al eens eerder geweest?


Voor nu: een hele fijne avond...

zaterdag 7 mei 2011

Moederdag



Moederdag

Een moeder is een engel,
echt een hemels geschenk
Ze is altijd bezig met haar dingen
druk met alles om haar heen
er is gewoon niks te vergelijken
alle liefde en geluk dat zij brengt
Ja, een moeder is een engel
Ze heeft haar vleugels echt verdiend!


donderdag 5 mei 2011

Update Jeroen en...

... ik heb mijn eerste award gekregen! 
Echt, ik was helemaal verbáásd toen ik mijn mailbox opende en een berichtje zag van Tjitske
Ze had zelf ook deze award gekregen en deze wilde ze graag doorgeven!  


Lieve Tjits, dat had je niet hoeven doen, maar... ik ben er zo blij mee! Dankjewel.

Ook ik wil deze award doorgeven, maar dan aan één iemand: Lia van I found my home. 
Zij heeft eigenlijk een heel speciaal plekje in mijn (blog)hart, omdat vooral zij ervoor heeft gezorgd dat ik met heel veel plezier blog. Zij was degene die mij introduceerde in Blogland, waardoor ik al heel snel allerlei volgers kreeg en ik zelf ook allerlei blogs ben gaan volgen.

Lieve Lia, je zult al wel eerder meerdere awards hebben gekregen, maar ik hoop dat je hier evengoed blij mee bent!

Ik hoop niet dat ik hiermee anderen voor het hoofd stoot! 
Eigenlijk verdienen jullie ALLEMAAL een award. Ik volg jullie niet voor niets; al jullie blogs vind ik even mooi, leuk, gaaf, te gek en inspirerend om te volgen.
Ik hoop dit nog heel lang te kunnen doen (en jullie ook!).

Even een praatje maken met de buren

Een aantal van jullie vragen regelmatig hoe het met Jeroen gaat. 
Ten eerste wilde ik jullie bedanken voor al jullie medeleven en echt: Jeroen heeft zo ontzettend veel beterschaps-kaarten gekregen! Allemaal van jullie! Lief, lief, lief!

Met Jeroen gaat het, naar omstandigheden, goed.
Hij heeft elke dag nog wel van die moeilijke momenten. Dan raakt hij zo gefrustreerd omdat hij een heleboel dingen nog niet zelf kan. Met bijna alles heeft hij nog veel hulp nodig. Met eten, met naar het WC gaan, met het douchen, met aankleden, met uitkleden, met het naar bed brengen. Met alles.
We hebben er, als ouders, een dagtaak aan. Maar het heeft zeker wel wat: een pratende baby :-)

De zoveelste zoenen!

Twee keer per week komt de kinderfysiotherapeute en dan moet Jeroen er flink tegenaan. Het is niet zo dat hij alleen zijn gebroken been moet trainen, maar zijn hele lijf.
Spelenderwijs trainen wij zijn lichaam met best pittige oefeningen soms.

Oefenen met Monique, de fysiotherapeute

En het werpt zijn vruchten af! 
Want gisteren ging hij helemaal zelf naar de WC en klom er ook zelf op. 
Naar achteren schuivend met de billen, zelf zijn broek en onderbroek naar beneden en uiteindelijk is het gelukt om zelf op de WC-bril te gaan zitten!


Kwestie van veel zelfvertrouwen krijgen, als je dat hebt, gaat de rest (bijna) vanzelf... 

Lieve Jeroen, je leest dit (nog) niet, maar we hopen dat je weer heel snel de oude bent! 
Samen gaan we ervoor!

Veel liefs van papa, mama en StijnXXX